Mundur – uniform, ubiór wojskowy wykonany był ściśle według przepisu określającego kolor, krój i oznaki. Pojawił się w XVI wieku we Francji i Anglii. W Polsce po raz pierwszy w piechocie wybranieckiej za panowania Stefana Batorego. W wyglądzie munduru istniały dwie przeciwstawne sobie tendencje. Pierwsza, obecna i widoczna do połowy […]
Roczne Archiwa: R
949 wpisów
XIX wiek na ziemiach polskich był swoistym „stuleciem munduru”. Większość wykonywanych w tym czasie profesji, które były wpisane w działanie administracyjne państwa miały własne, określone specjalnymi przepisami stroje. Na początku XIX wieku administracja państwowa miała własne mundury, który wskazywały w jakim resorcie pracuje osoba nosząca konkretny mundur. Mundury polskich urzędów […]
Na najbardziej podstawowym i ogólnym poziomie można powiedzieć, że wyobraźnia słuchowa czytelnika uaktywnia się przy pierwszym kontakcie z tekstem literackim rozumianym jako szczególny przypadek komunikacji językowej. Wskazuje na to przyjęty sposób charakteryzowania relacji między nadawcami, odbiorcami i bohaterami w komunikacji literackiej jako tymi, którzy mówią, do których się mówi, i […]
Karol Irzykowski w pisanym w 1922 roku artykule przypomniał dyskusję na temat Wesela w lwowskim Związku Literackim: Juliusz Tenner, znany teoretyk deklamacji, wytykał Wyspiańskiemu, że grzeszy przeciw muzykalności wiersza, nie uwzględnia charakteru spółgłosek i samogłosek itp. Wtenczas powstał Ostap Ortwin i przypomniał mu słowa Czepca: »Pon widzis ino pchły…« Wskazał […]
Historia poezji obfituje w rozmaite koncepcje, usiłujące zamknąć w wyczerpującej formule jej „zasadę” czy „istotę”. Wśród proponowanych w ciągu wieków teorii wiele odwoływało się do obrazowości oraz – często jedynie w domyślnym kontraście – do pojęciowości. Przeważały wśród nich warianty dwóch wykluczających się ujęć poezji, w obu przypadkach przeciwstawiające ją […]
W kulturze europejskiej o węchu – podobnie jak o smaku i o dotyku – mówi się rzadziej niż o wzroku czy o słuchu. Zarazem właśnie ze wzrokiem i ze słuchem dzieli węch uprzywilejowaną pozycję zmysłów, które nie wymagają bezpośredniego kontaktu ze źródłem sensualnego doznania, jak dzieje się w przypadku dotyku […]
W prozie nurtu chłopskiego, będącej literackim świadectwem życia polskiej wsi w dobie powojennych przemian gospodarczych, społecznych i kulturowych, ważne miejsce zajmuje problematyka ludzkiej cielesności i seksualności, która – podobnie jak inne elementy składające się na ludową wizję świata i człowieka – przeszła proces światopoglądowej transformacji, świetnie zresztą udokumentowany w utworach […]
Spróbujmy choćby cząstkowo dotknąć tego tematu. Po lekturze lub zaledwie pobieżnym przejrzeniu ostatnich utworów grupy polskich pisarzy zdawałoby się, że polszczyzna radzi sobie coraz śmielej. Manuela Gretkowska, Grażyna Plebanek, Hanna Samson, Janusz Wiśniewski, Andrzej Horubała, Rafał Ziemkiewicz nie tylko nie unikają opisów erotycznych wyczynów, ale wręcz „specjalizują się” w scenach […]
Twórcy prozy nurtu chłopskiego (o kontrowersjach terminologicznych zob. Bereza 1972: 5-17; Lichański 1976: 12-13; Zawada 1983: 11-69) wywodzący się ze wsi i świetnie znający jej realia, w swoich utworach zarejestrowali szereg problemów chłopskiej codzienności, w tym kwestię jedzenia (w rozumieniu przedmiotowym i czynnościowym), którą ukazali w całym jej historyczno-kulturowym skomplikowaniu. […]
Trudno nie zgodzić się ze stwierdzeniem Jerzego Kwiatkowskiego, że jednym z wyróżników poezji Jarosława Iwaszkiewicza pozostaje sensualizm (Kwiatkowski 1975: 20). Chociaż zwykło się go traktować jako charakterystyczną cechę – wraz z implikowaną przez niego koncentracją na konkrecie – twórczości wszystkich skamandrytów (por. np. Kwiatkowski 2008: 58-59), to jednak, jak zauważa […]