Kształtująca się przez wieki kultura kulinarnajest odzwierciedleniem panujących obyczajów i norm społecznych. Każdy naród wytworzył swoje własne formy i zasady spożywania posiłków. Mówiąc o kulturze kulinarnej można wyróżnić cztery jej składowe: sztukę kulinarną, doktrynę grzeczności, etnodietetykęoraz sztukę podawania potraw. Estetyka stołu obejmuje gustowne i funkcjonalne przygotowanie stołu do spożywania serwowanych […]
literatura
641 wpisów
Określanie pór dnia oraz warunków atmosferycznych związanych ze zmianą pór roku za pomocą mitologizmów jest ugruntowane tradycją literatury antycznej. Powtarzalność tych samych wizualizacji o proweniencji mitologicznej – bóstw i związanych z nimi sytuacji – pozwala mówić o stałym repertuarze topicznym, funkcjonującym w poezji staropolskiej na takich samych prawach, jak np. […]
Pojęcie rany miłosnej (vulnus amoris) jest częścią wywodzących się z antyku i rozpowszechnionych w poezji staropolskiej koncepcji: miłości jako walki i miłości jako choroby. Wiąże się również z próbą wyjaśnienia na gruncie filozofii jako ówczesnej wiedzy o człowieku fenomenu miłości, etapów miłosnego zaangażowania (czego literackim przejawem jest topos pięciu stopni […]
Sztuka kulinarna to sztuka przyrządzania smacznych potraw i posiłków oraz ich odpowiednie i estetyczne komponowanie, zdobienie, a także sposób serwowania. Ta definicja jest w zasadzie zgodna z jedną z definicji sztuki występującą w Słowniku języka polskiego podającą, że sztuka to umiejętność, biegłość w wykonywaniu czegoś; kunszt, mistrzostwo. Tak więc, przyrządzanie […]
Stosowanie przypraw jest nieodłączną częścią sztuki kulinarnej, w której odpowiednio dobrane przyprawy oraz właściwie skomponowane ich mieszanki towarzyszą ludziom od dawna wywołując pozytywne wrażenia u konsumenta. Niegdyś przyprawy służyły też maskowaniu efektów sensorycznych zepsucia produktów spożywczych, jednak dzięki temu stwierdzono ich zdolność do przedłużenia trwałości żywności. Przyprawom, poza spełnianiem gustów […]
Odżywianie, które jest jedną z fundamentalnych potrzeb każdego heterotrofu, a więc i człowieka, z […]
Określenie smak jest używane w sensie przenośnym i dosłownym do opisania szerokiego wachlarza doznań, zazwyczaj o charakterze pozytywnym, przyjemnym i pożądanym dla człowieka. W fizjologii smak oznacza jednak wyłącznie wrażenia typu chemorecepcji1Błonnik pokarmowy – Nieodżywczy składnik pożywienia, do którego zalicza się występujące w produktach roślinnych związki głównie węglowodanowe, które nie […]
Filozofia poetycka Leśmiana, jak przystało na koncepcję w dużym stopniu korespondującą z symbolistycznymi teoriami modernistów francuskich i rosyjskich, najważniejsze miejsce przyznała muzyczności, rytmowi. Tymczasem nawet powierzchowne tylko przyjrzenie się praktyce poetyckiej autora Łąki zmusza do dodania, iż motywy spojrzeń, zapatrzeń, obrazy odbić lustrzanych są w tej poezji jednym z najczęściej […]
Twórczość Leśmiana, zarówno jeśli chodzi o utwory poetyckie, prozatorskie, dramaty pantomimiczne, jak i jej część teoretyczną, to jest szkice krytyczne, eseje, recenzje teatralne – nieustannie, wręcz obsesyjnie, oscyluje wokół idei rytmu, melodii, muzyczności, ruchu tanecznego. Wydaje się to pochodną jakiejś szczególnej, wyjątkowo wyostrzonej wrażliwości autora Łąki na doznania audialne. Uczynienie […]
Doznania zmysłowe towarzyszące patrzeniu, choć także te, które łączą się ze słuchaniem i z odczuwaniem bólu – są w poezji Bolesława Leśmiana najczęstszym sposobem doświadczania tego, co niepoznawalne, niewidzialne, niesłyszalne i niewypowiadalne. Autora Sadu rozstajnego uznać można za poetę epifanii, przeżyć metafizycznych, poetę obdarzonego rzadką umiejętnością ujmowania tego, co nie […]