Choć pisarzom romantycznym trudno odmówić wrażliwości na fizyczne piękno oczu, zwłaszcza ich kolor, to przyznać należy, że równie często opis oczu lub spojrzenia był im potrzebny do tego, by podkreślić brak zakorzenienia człowieka w świecie. To właśnie spojrzenie mogło być według nich sygnałem nieobecności postaci, jej związku z inną rzeczywistością […]
wzrok
U progu romantyzmu wciąż funkcjonowały i w licznych kręgach cieszyły się uznaniem teorie wypracowane przez zwolenników klasycyzmu – dotyczy to również poglądów na naturę człowieka i mechnizmy działania jego zmysłów. Zgodnie z Traktatem o wrażeniach (1754) Etienne’a de Condillaca, człowiek postrzegany był jako rodzaj „posągu”, w którym budzą się różne, […]
Dyskusja na temat wzroku oraz optyki była jednym z kluczowych sporów teoriopoznawczych w dobie romantyzmu. Maria Cieśla-Korytowska zauważa, że na początku XIX wieku najwięcej kontrowersji w tym temacie wciąż wzbudzała teoria Isaaca Newtona, który wykładał optykę na początku lat 70. XVII wieku, a w roku 1704 ogłosił słynne dzieło zatytułowane […]
W Dziadach. Widowisku Guślarz wypowiada znamienne słowa, będące świadectwem epistemologicznych pretensji romantyków: „Kto marzeń tknięty chorobą, / Sam własnej sprawca katuszy, / Darmo chciał znaleźć przed sobą, / Co miał tylko w swojej duszy”. Zaskakujące odwrócenie tej deklaracji pojawia się w IV części Dziadów: Adam Mickiewicz : Dziady, cz. IV: […]
Maria Cieśla-Korytowska słusznie podkreśla we wprowadzeniu do antologii O romantycznym poznaniu: „Olśnienie, widzenie, jak je często skromnie nazywali romantycy, pojawia się w literaturze romantycznej tak często, że można powiedzieć, iż »wizja« stanowiła coś w rodzaju odrębnego gatunku romantycznego”. Badaczka jako przykłady tekstów-wizji wymienia przede wszystkim Widzenie Adama Mickiewicza oraz kolejne […]
Sposób opisu percepcji wzrokowej przez Mikołaja Reja w Wizerunku własnym żywota człowieka poczciwego potwierdza trafność dwu z wielu sądów zawartych w literaturze przedmiotu dotyczących utworów Nagłowiczanina. Pierwszy z nich dotyczy związków twórczości Mikołaja z Okszy ze średniowieczem, drugi – potocyzacji języka jego dzieł (Dubisz 2007: 143-164; Skubalanka 1984: 54-61; Wilkoń […]
Etymologia czasowników baczyć, obaczyć, zobaczyć, rzeczownika baczność oraz wyrazów pokrewnych (zob. indeks) Czasownik baczyć nie ma jasnej etymologii. Badacze tacy jak E. Berneker, R. Trautmann, V. Jagić, A. Vaillant, F. Sławski, M. Vasmer, a współcześnie W. Boryś, skłaniają się do wywodzenia go od tego samego rdzenia co oko, psł. *akis […]
Największy obraz Jana Matejki Bitwa pod Grunwaldem (ukończony w 1878 r.) zgodnie z założeniami autora miał „wychodzić z ram, wciągać widza w wir swoich sił dynamicznych” (Struve 1886:17). Bitwa pod Grunwaldem [1] Paradoksalnie jednak cechuje go „niedowidzialność” – strategia budowania kompozycji, która piętrzy przeszkody dla oka, pewne partie płótna czyni […]
Imagines agentes (wyobrażenia działające, ang. acting images) Wyobrażenia mnemoniczne stanowią drugi niezbywalny element klasycznej sztuki pamięci obok miejsc (loci). O ile te ostatnie przyrównywane są w niej do tabliczek woskowych, o tyle imagines agentes pełnią funkcję liter, którymi „pisze się” w wyobraźni po „tabliczkach”, czyli miejscach mnemonicznych. Z imagines agentes […]
Wzrok to najważniejszy zmysł w programach estetycznych realizmu i naturalizmu drugiej połowy XIX wieku. Jego doniosłość brała się z dominacji epistemologii empirycznej w ówczesnej, kształtowanej przez filozofię pozytywną oraz scjentyzm, kulturze. Wzrokowa percepcja długo uchodziła za najbardziej wiarygodne kryterium prawdziwości – lub przynajmniej życiowego prawdopodobieństwa – artystycznych obrazów świata, jakkolwiek […]