Zarówno głuchota, jak i niemota są stanami wynikającymi z dwu przeciwstawnych, choć zarazem specyficznie wspólnych, braków. Głuchota – uniemożliwiająca docieranie bodźców słuchowych – staje się znakiem szczególnego rodzaju lęku przybierającego niemal natychmiast charakter metafizyczny. Podobnie sytuacja ma się w przypadku niezdolności mówienia. Tu najbardziej oczywistą konotacją będzie poczucie niemocy twórczej. […]
XIX wiek
142 wpisy
Kształtująca się przez wieki kultura kulinarnajest odzwierciedleniem panujących obyczajów i norm społecznych. Każdy naród wytworzył swoje własne formy i zasady spożywania posiłków. Mówiąc o kulturze kulinarnej można wyróżnić cztery jej składowe: sztukę kulinarną, doktrynę grzeczności, etnodietetykęoraz sztukę podawania potraw. Estetyka stołu obejmuje gustowne i funkcjonalne przygotowanie stołu do spożywania serwowanych […]
Stosowanie przypraw jest nieodłączną częścią sztuki kulinarnej, w której odpowiednio dobrane przyprawy oraz właściwie skomponowane ich mieszanki towarzyszą ludziom od dawna wywołując pozytywne wrażenia u konsumenta. Niegdyś przyprawy służyły też maskowaniu efektów sensorycznych zepsucia produktów spożywczych, jednak dzięki temu stwierdzono ich zdolność do przedłużenia trwałości żywności. Przyprawom, poza spełnianiem gustów […]
Odżywianie, które jest jedną z fundamentalnych potrzeb każdego heterotrofu, a więc i człowieka, z […]
Określenie smak jest używane w sensie przenośnym i dosłownym do opisania szerokiego wachlarza doznań, zazwyczaj o charakterze pozytywnym, przyjemnym i pożądanym dla człowieka. W fizjologii smak oznacza jednak wyłącznie wrażenia typu chemorecepcji1Błonnik pokarmowy – Nieodżywczy składnik pożywienia, do którego zalicza się występujące w produktach roślinnych związki głównie węglowodanowe, które nie […]
Sztuka kulinarna to sztuka przyrządzania smacznych potraw i posiłków oraz ich odpowiednie i estetyczne komponowanie, zdobienie, a także sposób serwowania. Ta definicja jest w zasadzie zgodna z jedną z definicji sztuki występującą w Słowniku języka polskiego podającą, że sztuka to umiejętność, biegłość w wykonywaniu czegoś; kunszt, mistrzostwo. Tak więc, przyrządzanie […]
Filozofia poetycka Leśmiana, jak przystało na koncepcję w dużym stopniu korespondującą z symbolistycznymi teoriami modernistów francuskich i rosyjskich, najważniejsze miejsce przyznała muzyczności, rytmowi. Tymczasem nawet powierzchowne tylko przyjrzenie się praktyce poetyckiej autora Łąki zmusza do dodania, iż motywy spojrzeń, zapatrzeń, obrazy odbić lustrzanych są w tej poezji jednym z najczęściej […]
Onomatopeja, występująca we wszystkich językach, świadczy o uniwersalnej ludzkiej skłonności do naśladowania środkami mowy zjawisk świata pozajęzykowego – akustycznych lub odbieranych innymi zmysłami (np. związanych z ruchem). Wydawałoby się zatem, że onomatopeje nie powinny stanowić przeszkody w tłumaczeniu: ani tzw. onomatopeje właściwe – sekwencje niewerbalne bezpośrednio oddające pewne odgłosy przyrody […]
W pierwszym poważnym polskim traktatacie poświęconym tabace Nauka jako o dobrym a także y złym używaniu proszku tabakowego (1650),, autor stwierdzał, że Polacy: […] nabrali przekonania, że kto jej używa, żadnej już choroby obawiać się nie musi. I dlatego śmielej zbytkują, zwłaszcza coraz większym pijaństwem grzesząc. Mylą się strasznie, gdyż […]
Waga przyznana erotyce w powieści Prusa jest zupełnie wyjątkowa na tle epoki. Już Stanisław Brzozowski twierdził, że jedną z najmocniejszych stron talentu autora jest „psychologia erotyzmu”, gdyż „nie ma on żadnej fałszywej pruderii, a posiada jak gdyby nieomylność instynktu” (Brzozowski 1971: 92). Współcześnie Grażyna Borkowska zauważa, że „Lalka jest podszyta […]